Na jego parterze mieściły się: poczta, fryzjer, sklep spółdzielni wojskowej i warsztaty rzemieślnicze, a każdy szwadron zajmował połowę piętra. W okresie międzywojennym powstała też murowana kryta ujeżdżalnia, drewniany wojskowy kościół parafialny pw. św. Piotra i Pawła oraz dwa bloki FKW – oficerski z 13 mieszkaniami i 49 izbami i podoficerski z 24 mieszkaniami i 74 izbami.
Szwadron zapasowy 25 puł stacjonował do listopada 1925 w Siedlcach, a następnie w Łukowie, gdzie niebawem skoncentrowano szwadrony zapasowe pozostałych pułków ułańskich Nowogródzkiej BK. W koszarach łukowskich do 1914 stacjonował 6 dywizjon moździerzy, natomiast po 1920 kilka zmieniających się oddziałów piechoty, które stopniowo ustępowały miejsca kawalerii. W maju 1929 piechota opuściła ostatecznie Łuków, a w jej miejsce sprowadzono z Baranowicz szwadrony zapasowe 26. i 27 pułku ułanów. Wiosną 1939, w wyniku połączenia trzech szwadronów, powstała Kadra Zapasowa Kawalerii. We wrześniu 1939 w koszarach utworzono Ośrodek Zapasowy Kawalerii „Łuków".