Współcześnie implikację materialną często oznacza się symbolem . Część autorów używa symbolu w tym samym znaczeniu. Niektórzy natomiast stosują rozróżnienie: oznacza implikację materialną (zdanie postaci jest zdaniem w języku przedmiotowym i może być prawdziwe lub fałszywe); to implikacja logiczna, czyli wynikanie (zapis należy do metajęzyka i oznacza, że jest tautologią).
Symbol bywa także używany do oznaczenia w logice modalnej implikacji ścisłej, czyli takiej, w której nie jest możliwe, aby poprzednik był prawdziwy, a następnik fałszywy.
Przykłady Implikację można traktować jako pewną obietnicę; na przykład następującą: „Obiecuję, że jeśli dostanę dwójkę z matematyki, to zacznę odrabiać zadania”.
Jeśli rzeczywiście tak się stanie (poprzednik implikacji będzie prawdziwy), to muszę odrabiać zadania (), bo inaczej obietnica zostanie złamana ( – fałsz!). W każdym innym przypadku, implikacja będzie prawdziwa – bo i obietnica zostanie wtedy spełniona (dostałam piątkę (poprzednik implikacji jw.: ), mogę albo odrabiać zadania (następnik: ), albo sobie odpuścić (następnik: )).