Stare Oborzyska (pol. hist. Oborzyska) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan.
Położenie W Starych Oborzyskach znajduje się przystanek kolejowy Oborzyska Stare na linii kolejowej Wrocław-Poznań. Na zachód od wsi przebiega droga krajowa nr 5.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Istnieje co najmniej od początku XV wieku. Wymieniona w łacińskim z 1364 jako „Oborziszcza”, 1395 „Oborszick”, 1420 „Oborziska”, 1420 „Oborzyska”, 1473 „Obrziczska”.
Miejscowość była początkowo wsią szlachecką należącą do lokalnych rodów wielkopolskich Gryżyńskich, Kiełbowskich, Zarembów. W 1474 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1417 byla siedzibą własnej parafii w dekanacie Zbąszyń.
Pierwszy znany zapis o wsi z 1364 mówi o tym, że Falimir dziedzic Kawczyna i Oborzysk zapisał na tych wsiach czynsz dla altarii św. Elżbiety w katedrze poznańskiej. W 1395 odnotowano Piotra z Oborzysk, który przegrał proces o konia z woźnym i miał zapłacić w ramach odszkodowania jedną grzywnę oraz 8 skudów.