Oborzyska oraz Kiebłowo.
W źródłach historycznych zachowały się także informacje o zwykłych mieszkańcach wsi. W 1420 odnotowano dwóch kmieci oborzyskich - Piotra i Janusza. Na pastwiskach w Kiełczewie zatrzymano ich konie ale sąd zwolnił ich od kary, ponieważ poręczył za nich Stanisław Słap Dąbrowski z Palędzia, wyjaśniając, że Kielczewo nie było zapowiedziane przed sądem ziemskim. W 1426 wymieniono dwóch kmieci oborzyskich: Pawła Logąsza oraz Jerzego, którzy toczyli spór sądowy z Janem przebywającym w Kiełczewie o zajęte im w Kiełczewie 12 koni wraz z wozami.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1530 miał miejsce pobór od 5 łanów, a z pozostałych łanów nie zapłacono z powodu pożaru. W 1563 pobrano podatki od 8 i 3/4 łana, karczmy dorocznej oraz dwóch komorników. W 1580 pobór zapłacili dzierżawcy majątku Marcin Sułocki od 3 łanów, dwóch zagrodników i połowy łana opuszczonego oraz Andrzej Sułocki od 4 łanów, jednego zagrodnika i dwóch łanów opuszczonych.