W 1815 roku część wsi należała do Łabęckiego.
Druga połowa wsi w XVIII wieku była w posiadaniu Antoniego Leszczyńskiego, sędziego grodzkiego grabowickiego i cześnika bełskiego, ożenionego z Teklą Kunicką. Zmarł on bezdzietny w 1800 roku. Zapewne wówczas tę część wsi kupili Łabęccy, notowani później jako jedyni właściciele. W 1866 roku Łabęccy sprzedali majątek liczący 681 mórg ziemi ornej i ogrodów, 57 mórg lasu i 150 mórg łąk Józefowi i Magdalenie Hryniewieckim. Nowi właściciele dokonali przebudowy siedziby dworskiej znacznie ją rozbudowując. Na północ od dworu stała wtedy stajnia, a przy sadzawce był młyn parowy. W połowie XIX wieku założono tu park przydworski. W listopadzie 1906 roku Hryniewieccy sprzedali wieś za 72 250 rubli Walentemu Wincentowi Kosztowskiemu, żonategmu z Zofią z Hryniewieckich. Starał się on wyciągnąć z majątku maksymalne korzyści przez sukcesywną sprzedaż kolejnych parceli, a w założeniu dworskim urządził wytwórnie serów. W 1908 roku sprzedał pozostały majątek za sumę 70 tys. rubli Aleksandrowi Szeptyckiemu. W czasie I wojny światowej siedziba dworska została częściowo zniszczona. W 1920 roku majątek rozparcelowano, a siedlisko dworskie kupił Smółka z zięciem Michałem Gajewskim.