Storlus – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Papowo Biskupie. Wieś liczy 371,99 hektarów powierzchni.
Historia Średniowiecze Pierwsze informacje o Storlusie pochodzą z 1255 roku. W dokumentach wieś występowała pod nazwami Storloes (1255 i 1409), Stulitz (ok. 1400), Sturluz, Storschewal, Starczewald, Storlusz (1570). W miejscowości wieś występowała do komturstwa starogrodzkiego. W średniowieczu wybudowano niewielki gród na wyspie położonej na jeziorze Jeleniec. Podstawa grodziska ma kształt eliptyczny, szeroki na ok. 75 m i długi na ok. 105 m.
Właścicielami Storlusa byli: Jan Niemojewski (1570), rodzina Orłowskich (1606), Michał Orłowski (1667), Nostitz-Jackowski (1759), Chlebowski (1783), Bajerski (1790).
Czasy zaborów W 1773 roku odbył się pierwszy spis ludności w Storlusie. Wieś liczyła wtedy 62 osoby (wśród nich m. in: Bartosz Chrzanowski, Tomasz Drozdowski, Wojciech Wiśniewski, Wojciech Baranowski, znani tylko z imienia: Kazimierz i Franciszek). W drugiej połowie XIX wieku majątek został rozparcelowany. Część wsi przeszła do miejscowości Jeleniec. W 1885 roku Storlus zajmował 373 hektarów powierzchni. We wsi znajdowało się 24 budynków (6 mieszkalnych). W 1885 roku Storlus zamieszkiwało 128 osób (111 katolików i 17 ewangelików).