Anna z Rosnowa Tuczyńska zapłaciła pobór od 9 łanów, 3 zagrodników, kowala oraz od młyna zwanego Pilawka.

W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793 miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.

W latach 1954–1968 wieś należała do gromady Strączno i była siedzibą jej władz, po jej zniesieniu znalazła się w gromadzie Wałcz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Obecnie Na północ od wsi znajduje się jezioro Raduń, nad którym znajduje się camping.

Na terenie wsi znajduje się przystanek kolejowy Strączno linii 403 (Piła Północ – Ulikowo).

Demografia Wieś zamieszkuje 820 osób.

Zabytki Na listę zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisane są: kościół parafialny pw. św. Anny, 1868, nr rej.: A-696 z 8.09.2010 cmentarz kościelny, nr rej.: jw. cmentarz ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki, poł. XIX, nr rej.: A-680 z 11.05.1989 park dworski, poł. XIX, nr rej.: A-1154 z 19.10.1983.

Ponadto na północ od wsi znajduje się grodzisko słowiańskie – wał o wysokości do 15 m i obwodzie ok. 120 metrów.

Zobacz też Parafia św. Anny w Strącznie

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Strączno jako Stręczno w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”

Kategoria:Strączno