thumb|240px|Łańcuch tnący thumb|Dźwięk pracującej pilarki Pilarka łańcuchowa – przenośne urządzenie służące do pozyskiwania i obróbki drewna oraz do prac z tym związanych. Powszechnie stosowane w ratownictwie, ogrodnictwie oraz przemyśle drzewnym. Pilarka łańcuchowa składa się z dwóch podstawowych elementów: łańcucha tnącego poruszającego się wzdłuż prowadnicy oraz jednostki napędowej (silnik spalinowy lub silnik elektryczny). Specjalna konstrukcja prowadnicy oraz łańcucha, pozwala na zastosowanie pilarek do rzeźbienia w drewnie. Ponadto na rynku dostępne są pilarki łańcuchowe umożliwiające cięcie betonu oraz lodu.
Historia Pierwsze narzędzie przypominające pilarkę łańcuchową powstało w latach 30. XIX w. Był to osteotom, który służył do przecinania kości. Przyrząd ten skonstruował niemiecki ortopeda Bernhard Heine. Pierwsza pilarka łańcuchowa z napędem elektrycznym powstała w roku 1926. Jej wynalazcą był Andreas Stihl – założyciel funkcjonującego do teraz przedsiębiorstwa o tej samej nazwie. Pierwowzór ten ważył 48 kg, a silnik elektryczny dysponował mocą na poziomie 2,2 kW.