Ze względu na zakończenie konfliktu chińsko-japońskiego i przystosowanie do roli myśliwców eskortujących samolotów Mitsubishi A5M4 i Mitsubishi A6M2, dalsze rozwijanie projektu stało się bezcelowe.
Na początku II wojny światowej Marynarka Wojenna Cesarstwa Japonii jako strona atakująca nie odczuwała potrzeby posiadania myśliwców nocnych, przystosowanych do obrony instalacji brzegowych, a później również terytorium Wysp Japońskich przed atakami bombowymi. W późniejszym okresie jednak, gdy nocne naloty stały się dokuczliwe, pojawiła się potrzeba posiadania odpowiedniego samolotu zdolnego przechwytywać maszyny nieprzyjaciela. Marynarka Wojenna Japonii jako niezależna instytucja wojskowa, niechętna przyjmowaniu rozwiązań opracowanych dla drugiej potęgi militarnej państwa, Armii Lądowej, próbowała zastosować w tej roli istniejący myśliwiec Mitsubishi A6M2, który jednak nie spełniał pokładanych w nim nadziei. We znaki dawał się też brak odpowiedniego samolotu rozpoznawczego zdolnego do działania nad lądem o parametrach podobnych do Ki-46 Dinah lotnictwa Armii, gdyż używane od lat 30 Mitsubishi C5M były już przestarzałe.