thumb|Gen. Daniel Konarzewski i sztab 14 DP. Wojna polsko-bolszewicka 1920 Daniel Konarzewski h. Pobóg (ur. w Petersburgu, zm. 3 kwietnia 1935 w Warszawie)Daniel Konarzewski h. Pobóg [dostęp 2011-11-08]. – generał dywizji Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, I wiceminister spraw wojskowych i szef Administracji Armii, uczestnik wojen: rosyjsko-japońskiej, I światowej, polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej oraz powstania wielkopolskiego.
Życiorys Młodość Był synem Daniela, ziemianina i carskiego generała, i Haliny z von Millerów. Po ukończeniu II Korpusu Kadetów w Moskwie, wstąpił do 1 Pawłowskiej Szkoły Wojskowej w Petersburgu. 6 sierpnia 1890 awansowany został na podporucznika i przydzielony do Izmaiłowskiego Pułku Gwardii, gdzie kolejno dowodził oddziałem zwiadowczym, kompanią oraz batalionem. W czasie służby wojskowej studiował prawo na Uniwersytecie Petersburskim (pięć semestrów), a następnie w Petersburskim Instytucie Archeologicznym. W latach 1904–1905 jako ochotnik w stopniu kapitana uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej. W 1907 zwolniony został, na własną prośbę, do rezerwy w stopniu pułkownika i zajął się gospodarowaniem w rodzinnym majątku.