Wiek XX W okolicach Świętoszowa utworzono w czasie I wojny światowej obóz dla jeńców rosyjskich w którym przetrzymywano żołnierzy Cesarskiej Armii Rosyjskiej, (a po 1918 powstańców śląskich). Według źródeł, jeńców rosyjskich w roku 1919 było 33 000. Kilkakrotnie więcej jeńców przetrzymywano podczas II wojny światowej w utworzonym . Stalag był utworzony dla jeńców polskich i francuskich. Następnie byli tu jeńcy radzieccy, których było ok. 120 tys. a co najmniej 50 000 zmarło z głodu i chorób. W momencie wyzwolenia obozu, 13 lutego 1945, przy życiu zostało ich zaledwie 200. Dziesięć dni później zostali rozstrzelani przez funkcjonariuszy NKWD jako rzekomi zdrajcy ZSRR.
W pierwszej połowie kwietnia 1945 nastąpiło przegrupowanie 2 Armii WP z rejonu Brzeg Dolny-Żmigród-Oleśnica nad Nysę Łużycką. Jednostki armii posuwały się trzema marszrutami. Północna prowadziła przez Żmigród-Chobienię-Polkowice-Przemków-Świętoszów. Od 9 do 15 kwietnia w Świętoszowie znajdowało się Kwatermistrzowskie Stanowisko Dowodzenia 2 Armii, a w rejonie tej miejscowości 64 Armijny Skład MPS.
Po zakończeniu działań wojennych garnizon zajęła Armia Czerwona. Dawny niemiecki obóz jeniecki do 1954 funkcjonował jako rosyjskie więzienie o zaostrzonym rygorze.