Jednak Balarama został jako embrion cudownie przeniesiony z macicy Dewaki do macicy Rohini (stąd inne imię Balaramy – Sankarsana, czyli „Przeniesiony”). Chłopcu po urodzeniu dano imię „Rama”, zmienione wkrótce na „Balarama” (Mocarny Rama) z powodu jego nadzwyczajnej siły.
Wychowywała go Rohini razem z jego bratem Kryszną; byli pasterzami krów. Później ożenił się z Rewati, córką króla Rajwaty, władcy prowincji Anarta.
Jako student był uczniem Sandipani Muniego.
Balarama powstrzymał się od udziału w wojnie między Pandawami i Kaurawami.
Cieszył się życzliwością Durjodhany i w czasie tej bitwy pozostawał neutralny. Rozgniewał się jednak na Bhimasenę, kiedy ten uderzył Duryodhanę w udo i poniżej pasa, chciał zemścić się za tę nieszlachetną akcję. Kryszna jednak ocalił Bhimę od Jego gniewu, Balarama opuścił więc od razu pole walki, będąc oburzonym.
Spełniał ceremonię pogrzebową Abhimanju, syna Ardźuny, jako że był On jego wujem.
Po bratobójczych walkach między Jadawami, które doprowadziły do zniszczenia tego rodu, Balarama postanowił opuścić za pomocą jogi swoje ziemskie ciało.
Dzięki medytacji wydostał się przez swoje usta w postaci wielkiego, białego węża (Szeszy).
Kategoria:Krysznaizm Kategoria:Nagowie i ich kult Kategoria:Dźagannath i jego kult