Wieś wspominały historyczne dokumenty prawne, własnościowe i podatkowe. W 1508 odnotowano pobór podatkowy od 5 łanów. W 1510 pobór z 5 łanów oraz z jednego łana sołtysiego. W 1538 Święty Wojciech został wymieniony wśród wsi, które nie zapłaciły podatku królewskiego i nie dopuściły do jego egzekucji. W 1563 odbył się pobór od 5 łanów, jednego łana sołtysiego, karczmy oraz od 4 komorników. W 1564 wieś miała 11 łanów osiadłych i z każdego płacono gotówką 2 złote oraz w naturze koguta i 15 jaj. Odnotowano wówczas także jeden łan należący do sołtysa, 8 zagrodników, z których każdy płacił 12 groszy oraz zamiast robocizny w naturze płacił koguta i 15 jaj. W okolicy wsi odnotowano także łąkę, bór należący do biskupstwa z barciami miodnymi, które co roku dawały beczkę miodu. W 1564 gród Międzyrzecz pobrał poradlne.
W 1580 r. położona była w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Do 1793 r. stanowiła jako dobra ziemskie własność biskupstwa poznańskiego. Po udanym powstaniu wielkopolskim z 1806 roku w latach 1807–1815 miejscowość należała do Księstwa Warszawskiego.