Dwa lata po rabacji nastąpiło zniesienie poddaństwa i uwłaszczenie chłopów. Rozdrobnione gospodarstwa chłopskie nie potrafiły wyżywić wielodzietnych rodzin. W latach 1880–1914 odbywała się emigracja ludności "w poszukiwaniu chleba". Przeważnie wyjeżdżano do Ameryki, Kanady, Francji, Anglii i Niemiec. początku lat osiemdziesiątych XIX wieku zaczęto planować utworzenie połączenia kolejowego Rzeszów – Tarnobrzeg z pominięciem pobliskiego Mielca. Dla podupadłego wówczas miasta, taki przebieg linii byłby bardzo niekorzystny, dlatego wszczęto starania o włączenie Mielca w sieć kolejową. W latach 1885–1888 położono tory kolejowe z Dębicy do Mielca i dalej do Rozwadowa. Najbliżej Tuszymy powstały stacje kolejowe w Dąbiu i Rzochowie.
Mapa pochodząca z około 1894 roku, lecz przygotowana znacznie wcześniej, jeszcze nie uwzględnia przystanku kolejowego, za to widać na niej dwa folwarki oznaczone literami M. oraz H. Przy jednym z nich umieszczono znak wiatraka. Działały wówczas dwie karczmy, jedna obok przeprawy przez Wisłokę, druga przy drodze na Kolbuszową. Już wówczas zaznaczono, stojące tam do dziś, dwa krzyże przy drodze do Mielca. Przy dzisiaj gęsto już zabudowanej drodze Dębica-Mielec (na odcinku Tuszyma-Wał) jeszcze nie ma żadnych zabudowań, oprócz jednego domu, po lewej stronie, przy skrzyżowaniu z drogą z Kolbuszowej.