W Weklicach znajdował się dwór, w którym urzędnicy ci mieli swoją siedzibęCodex Diplomaticus Warmensis oder Regesten und Urkunden zur Geschichte Ermlands, 1 – 3, [w:] Monumenta Historiae Warmensis oder Quellensammlung zur Geschichte Ermlands, 1. Abtheilung, Carl P. Woelky, Johann M. Saage [wyd.], Mainz, Braunsberg und Leipzig 1860, 1864, 1874(dalej CDW), 3, nr 185, s. 150 – 151.. Jego lokalizacje pozostaje dzisiaj nieznana, być może był to jeden ze wspomnianych powyżej grodów (Kleine Schlossberg?). Komornicy Bertold von Pomenen i Jacob von Wekelitcz „unser kemerer von Pomenen” (czyli komornik w Pomenen) wspomnieni są w dokumentach krzyżackich z lat 1334, 1377 i 1378Kerstan, op. cit, s. 409; CDW, 3, nr 39, s. 27 – 28, nr 55, s. 38. Nazwa "Weklice" po raz pierwszy pojawia się w źródłach pisanych w roku 1294. W dokumencie biskupa warmińskiego Henryka Fleminga z 17 stycznia 1294 w sprawie lokacji młyna na przedmieściu Köslin w Braniewie wymieniono młynarza Heinricha Wekelitz (inne wersje nazwiska Wekelicz i Wekelitcz). Nie wiadomo, czy młynarz pochodził z Weklic czy od nazwiska jego lub jego potomków/krewnych utworzono współczesną nazwę wsi, która zastąpiła starszą pruską nazwę Pomen/Pomenen. Jest to najstarszy zachowany dokument wymieniający współczesną nazwę wsiCDW, 1, nr 112, s. 195..