W 1398 Prędota Wierzejski toczył kolejny proces z panią Szczepanową Łodziną ze Srocka Małego. W latach 1398-1402 prowadził spory sądowe: w 1398 z Janem z Wilkowa i jego żoną Przecławą, w 1402 z Mścigniewem z Sędzin o granice pomiędzy majętnościami Wierzeja i Sędzin. W 1404 wygrał proces z Janem z Otusza o 40 grzywien tytułem wiana (łac. „dotalicium”). W 1405 wspomniany został jako strona procesu o granice z Janem i Mikołajem z Wilkowa. W 1409 przegrał proces z Wilkowskimi o 11 grzywien z tytułu poręczenia. W 1421 wraz z Janem z Sędzin toczyli proces z Agnieszką córką zmarłego Macieja z Sędzin. W latach 1422-1423 wraz z żoną Małgorzatą dziedzice w Wierzeji byli w sporze z Włodką niegdyś z Wierzeji o 30 grzywien. W 1427 Prędota Wierzejski odnotowany został wraz z synami Mirosławem, Mikołajem i córką Judką. W 1429 Prędota był w sporze z Girzmanem kmieciem z Wąsowa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wierzeja · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.