Barwami Szwadronu są barwy tzw. ogólnokawaleryjskie – otoki Szwadronu mają barwę amarantową, proporczyki na lancach i patkach kołnierzowych są amarantowo–granatowe. Reprezentacyjne wyposażenie i umundurowanie Szwadronu opiera się na regulaminach i instrukcjach kawaleryjskich z końca lat 30. Szeregowi ułani umundurowani są w kurtki wz.36, bryczesy wz.36, pasy główne wz.31, rogatywki z okutymi daszkami, buty wz.31, ostrogi wz.31, szelki kawaleryjskie wraz z ładownicami do kb, repliki karabinków wz.29 i wz.98, szable wz.34/2002 WIFAMA i lance typu francuskiego wz.1913. Oficerowie i chorążowie – analogicznie, z tym, że przysługują im pasy główne dwubolcowe z poprzeczkami wz.36, szable wz.76/08 lub prywatne wz.21/22, oficerskie obszycia na kołnierzach kurtek. Zarówno oficerom, podoficerom, jak i starszym ułanom przysługują do munduru wieczorowego spodnie – tzw. szasery, dla starszych ułanów i podoficerów z jednym lampasem, dla oficerów z dwoma lampasami barwy amarantowej. Szwadron posiada rzędy kawaleryjskie wz.36, obecnie na występach reprezentacyjnych zakładane są pod siodła, wzorowane na napoleońskich, czapraki w barwach Szwadronu. Większość koni Szwadronu to konie maści gniadej.