W końcu XVIII wieku proboszczem był ks. Józef Orzechowski, który objął parafię w 1795 roku i pełnił tę funkcję co najmniej do lat 20. XIX wieku. To właśnie on prawdopodobnie odbudował kościół po pożarze z 1787 roku oraz zorganizował spis parafian w 1817 roku. W aktach diecezjalnych wspominany jest jako gorliwy duszpasterz, troszczący się zarówno o stan świątyni, jak i o poziom religijności wiernych.

Ks. Stanisław Szulborski Ks. Stanisław Szulborski, proboszcz wyszyński w latach 1918–1920. Pochodził ze szlacheckiej, choć ubogiej rodziny kurpiowskiej (ur. 1865), a święcenia kapłańskie przyjął w 1890 roku. Przed objęciem parafii w Wyszynach był proboszczem w Staroźrebach i Żurominku Kapitulnym, gdzie dał się poznać jako gorliwy kapłan i patriota. Organizował pomoc dla sierot, zakładał biblioteki parafialne oraz angażował się w działalność Polskiej Macierzy Szkolnej.

Po przybyciu do Wyszyn w 1918 roku zastał zrujnowany przez wojnę kościół i plebanię. W ciągu dwóch lat prowadził intensywne prace renowacyjne, równocześnie wspierając lokalną społeczność. Był znany z ogromnej ofiarności – wspierał ubogich, przekazując im żywność i pieniądze, rozdawał książki i gazety, zachęcał do czytania oraz troszczył się o edukację dzieci, którym udostępniał elementarze.