Coniophora jest zwykle łatwa do odróżnienia po brązowawej, gładkiej lub grudkowatej powierzchni owocnika, a mikroskopowo przez grubościenne i zwykle silnie dekstrynoidalne bazydiospory. Leucogyrophana i Serpula są blisko spokrewnione, różnią się typowo merulioidalnym lub kolczastym hymenoforem i występowaniem sprzążek w strzępkach generatywnych. W badaniach molekularnych Binder i Hibbett w 2002 r. zwrócili uwagę na ewolucję owocnika rozpostartego, a Larsson i inni w 2004 oraz Binder i Hibbett w 2006 wykazali związek pomiędzy Coniophora i gatunkami z rodziny borowikowatych Boletaceae, zaliczanymi do kladu podgrzybków.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji: Coniophoraceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi (według Index Fungorum).
Takson utworzył Augustin Pyramus de Candolle w 1815 roku Gatunkiem typowym jest Coniophora membranacea DC. Polską nazwę podał Henryk Orłoś w 1951 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym rodzaj ten opisywany był też pod nazwą powłocznik. Synonim: Coniophorella P. Karst.