Spóźnieni kochankowie (ang. Last lovers) – powieść napisana w 1991 r. (wydana w Polsce w 1993 r.) przez Williama Whartona. Składa się z trzynastu rozdziałów, który każdy jest zakończony krótkim podsumowaniem danych wydarzeń narracji spotkanej kobiety, są to tzw. "Marzenia w mroku". Fabuła osadzona jest w 1975 r. pomiędzy kwietniem a listopadem. Powieść zadedykowana została żonie autora – Rosemary Wharton. Książka jest historią dwojga ludzi, którzy spotkawszy się pewnego dnia przez najzwyklejszy przypadek, stają się dla siebie nieodłączną częścią życia. Spędzają ze sobą coraz więcej czasu, a ich znajomość zamienia się w przyjaźń, może nawet w romans.
Fabuła Amerykański biznesmen Jack (choć naprawdę ma na imię John), po rozstaniu ze swoją żoną Lorrie (z powodu jej romansu z Didierem), postanowił na stałe zamieszkać w Paryżu i oddać się ukochanemu hobby, jakim jest malowanie. Paryż to dla niego miejsce gdzie, jak sądzi, odnajdzie sens życia na nowo, a malarstwo jest dla niego najlepszym pomocnikiem. Pewnego dnia malując kościół Saint-German-des-Prés doświadczył małego zderzenia z kobietą. Dopiero po chwili zdał sobie sprawę z tego, że jest niewidoma. Nawiązawszy rozmowę usuwa swoje "dzieło sztuki spontanicznej" na płaszczu kobiety powstałe w wyniku zetknięcia się z farbami.