komórka parzydełkowa zawierająca nematocystę to nematocyt, stomoknidy – nić jest drożna, penetranty (heteronemy) – nić pogrubiona u podstawy, uzbrojona w kolce, zwykle obezwładniają chemicznie, przy wyrzucie uwalniana jest substancja o właściwościach parzących lub paraliżujących (neurotoksyny), nić może przebić pancerz skorupiaka lub skórę kręgowca, w przypadku niektórych stułbiowców jest niebezpieczna dla człowieka, ropalonemy (stenotele, semiofory i eurytele), rabdoidy (mastigofory i amastigofory), biropaloidy; glutynanty (haplonemy) – nić gładka, tępo zakończona, na ogół pokryta lepką substancją, izoryzy, anizoryzy; astomoknidy – nić niedrożna, gruba i lepka, nici plączą ofiarę, obezwładniają mechanicznie, wolwenty (desmonemy, spirotele, aspirotele i ptychonemy) – nić krótsza niż u glutynantów; oplata ofiarę bądź przeciwnika; spirocysty – brak knidocylu, pęcherzyk wzmocniony od wewnątrz, skręcona spiralnie nić po wystrzeleniu wraca do pierwotnej pozycji,
Komórki parzydełkowe nie są rozłożone równomiernie. Najliczniej występują dookoła otworu gębowego i na ramionach.
Przypisy
Bibliografia
parzydełkowa Kategoria:Anatomia parzydełkowców