Pod nasypem znajdowały się dwa groby niszowe o jednakowym układzie szkieletów o położeniu południowy zachód – południowy wschód z głowami skierowanymi ku południowi. Inwentarz grobów stanowiły po dwa naczynia, kilkanaście wyrobów krzemiennych, w tym grociki strzał, kamienie szlifierskie, „dłuta” rogowe, a nawet kawałek miedzianego drucika. Na zewnątrz kurhanu znaleziono trzy groby z układem szkieletów odwrotnym do grobów niszowych z głowami ku północy, z inwentarzem nieco uboższym. Według reguł obrządku pogrzebowego kultury ceramiki sznurowej należy przypuszczać, że groby niszowe zawierały osobniki męskie, a groby za zewnątrz – żeńskie.

Grobowiec zbudowany był na planie trapezu o osi długiej zorientowanej w kierunku wschód – zachód. Długość grobowca wynosiła około 20 m, szerokość 7 m. Obudowę stanowiła palisada z wejściem o szerokości około 2 m. W odległości około 4 m od wejścia znajdował się grób w kształcie prostokątnej skrzyni obudowanej płytkami kamiennymi. Drugi grobowiec miał wysokość około 40 m. Do bardzo rzadkich odkryć należą ślady orki neolitycznej