Jego syn był w pewnym sensie ucieleśnieniem najlepszych cech jego charakteru i jedynym rycerzem, któremu udało się Lancelota pokonać.
Gdy Agravain i Mordred podstępem wydali jego związek z Ginewrą, Lancelot uciekł, a Ginewra została skazana na spalenie na stosie. Lancelot wraz z kompanami uratował ją przed śmiercią, zabijając przy tym kilku Rycerzy Okrągłego Stołu m.in. Gaherisa i Gareta. Jednak król Artur zwrócił się przeciwko niemu i obległ go w zamku. Po pewnym czasie Lancelot wyrzekł się Ginewry i udał się na wygnanie. Tam, dowiedziawszy się, że Ginewra złożyła śluby zakonne, został pustelnikiem. Umarł krótko po śmierci ukochanej. Został pochowany w swoim zamku Joyous Gard.
Pierwszym autorem, który wprowadził postać Lancelota (bez wątpienia znaną już wcześniej w tradycji ustnej) do literatury, był Chrétien de Troyes. Poświęcony Lancelotowi romans Chrétiena nosi tytuł Lancelot ou le Chevalier de la charrette i powstał w XII wieku (prawdopodobnie w okresie 1177–1179).