W 1570 miejscowość była własnością miasta Torunia i liczyła 37 łanów chłopskich, zamieszkiwało ją 13 chłopów, 13 zagrodników oraz 13 komorników.
Wskutek I rozbioru Polski w 1772, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała ziemia chełmińska znalazła się w zaborze pruskim. Po rozbiorach Polski miejscowość nazywała się w (języku niemieckim Groß Bösendorf.
Charakterystyka W miejscowości znajduje się neogotycki kościół z roku 1898, należący przed wojną do wspólnoty ewangelickiej. We wnętrzu znajdują się drewniane figury świętych Piotra i Pawła z XIX wieku. Obecna wieża, wzorowana na toruńskiej katedrze, została zbudowana w roku 1936 po runięciu wcześniejszej, wyższej wieży w czasie huraganu. Na terenie wsi zlokalizowany jest nieczynny cmentarz ewangelicki.
Znajdują się w niej również Zespół Szkół w Złejwsi Wielkiej, składający się ze Szkoły Podstawowej im. Kornela Makuszyńskiego i z Gimnazjum im. ks. Jana Twardowskiego (tuż obok wspomnianego kościoła), przychodnia, jeden z oddziałów Banku Spółdzielczego SGB w Toruniu oraz jeden z budynków Poczty Polskiej. Miejscowość znana jest też z tego, że istnieje tu zakład słynący z produkcji soków z marchwi firmy Marwit (przy drodze krajowej nr 80, od strony Torunia).
Galeria zdjęć
Zobacz też Zławieś Mała
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne