Tonis Kint uciekł przed masową deportacją do łagrów, jaka miała miejsce 14-15 lipca 1940. W czasie okupacji niemieckiej pracował w administracji. Później osiadł na swej farmie w Paasioja. We wrześniu 1944 udało mu się uciec przed Armią Czerwoną do Szwecji. Pracował na Szwedzkiej Akademii Rolniczej, gdzie został honorowym przewodniczącym Towarzystwa Rolników Estońskich oraz przewodniczącym Estońskiej Partii Ludowej na emigracji. 12 stycznia 1953 po utworzeniu rządu emigracyjnego w Oslo przez Augusta Reia mianowano go ministrem rolnictwa (wkrótce także i wojny). W 1963 został awansowany do funkcji wicepremiera przez prezydenta Aleksandra Warmę. Od 23 grudnia 1970 do 1 marca 1990 sprawował urząd premiera pełniącego obowiązki prezydenta (termin zaczerpnięty z przedwojennej konstytucji estońskiej). Piastował tę funkcję najdłużej w historii Estonii. Zmarł w północnej Szwecji i został pochowany w Sztokholmie.
Odznaczenia
Order Estońskiego Czerwonego Krzyża III klasy (1938) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie, 1983)
Przypisy
Bibliografia Nota biograficzna na stronie oficjalnej Prezydenta Estonii