Nr 10 z 19.03.1927 r..
W tym samym miesiącu mianowany został dowódcą 10 Dywizji Piechoty w Łodzi, którą dowodził do 1935. W latach 1935–1937 był dyrektorem Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. 9 lutego 1938 został dowódcą Okręgu Korpusu nr III w Grodnie.
Śmierć We wrześniu 1939 dowodził Grupą Operacyjną „Grodno”, która zgodnie z rozkazem Naczelnego Wodza z 11 września uległa rozwiązaniu i od 12 września walczyła w obronie Lwowa. 14 września rozwiązał sztab GO „Grodno” i ze ścisłym sztabem przybocznym wyjechał do Pińska do gen. Franciszka Kleeberga, dowódcy Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. Tego samego dnia mianował gen. bryg. Wacława Przeździeckiego dowódcą Rezerwowej Brygady Kawalerii „Wołkowysk”, która po inwazji radzieckiej z 17 września 1939 przystąpiła do zwalczania bojówek komunistycznych na zachodniej Białorusi. 17 września, wracając w kolumnie sztabowej z Pińska do Grodna, Olszyna-Wilczyński także uczestniczył w potyczkach z luźnymi oddziałami sowieckimi oraz dywersantami komunistycznymi, m.in. w Gnojnie. Tego samego dnia rozpoczął organizowanie pierwszych na Grodzieńszczyźnie i Białostocczyźnie grup konspiracji zbrojnej, delegując ppłk. Franciszka Ślęczka ps.