Zgodnie z pokojowym etatem pułk miał liczyć 30 oficerów, 115 podoficerów i 491 szeregowców oraz 621 koni, a w wyposażeniu miał posiadać 2 ciężkie karabiny maszynowe, 24 ręczne karabiny maszynowe, 561 karabinków kawaleryjskich, 57 pistoletów i 558 szabel. Jego podstawowym zadaniem mobilizacyjnym było wystawić dwuszwadronowe dywizjony jazdy organicznej dla 3., 13. i 27 Dywizji Piechoty.
Wraz ze zmianą terminu „jazda" na „kawaleria", pułki strzelców konnych zostały przeformowane w 1924 w pułki jazdy samodzielnej. Reorganizacja polegała na sformowaniu 4 szwadronu oraz przeformowaniu oddziału karabinów maszynowych w szwadron ciężkich karabinów maszynowych. Ponadto w pułku utworzono pluton łączności i sekcję pionierów. Jednocześnie 2 psk wyszedł z bezpośredniego podporządkowania dowódcy Okręgu Korpusu nr II i wszedł w skład XVII Brygady Kawalerii. W marcu 1930 rozformowano 4 Dywizję Kawalerii, a XVII BK stała się samodzielną. Wiosną 1937 brygada została rozformowana, a 2 pułk strzelców konnych włączono w skład Wołyńskiej Brygady Kawalerii.
Zakwaterowanie Miejscem formowania nowego 2 pułku strzelców konnych były hrubieszowskie koszary kawaleryjskie, a przeznaczone do jego składu pododdziały napływały z frontu od lipca do października 1921.