Wrocławska piosenka – piosenka polskiej muzyki rozrywkowej powstała w 1951 lub 1952 roku, która pierwotnie nagrana została przez Wiktorię Zającównę. Utwór spopularyzowany został przez Marię Koterbską. Muzykę skomponował Jerzy Harald, a słowa napisała jego żona Krystyna Wnukowska.
Geneza thumb|Niebieski tramwaj wrocławski, obecnie w Krakowie Inspiracją do napisania piosenki była rozmowa telefoniczna Józefa Majchrzaka, pracownika wrocławskiej rozgłośni Polskiego Radia, z państwem Lierszami, podczas której zaprosił ich na koncerty do Wrocławia. Krystyna Wnukowska, nie będąc nigdy w tym mieście, poprosiła, by opowiedział jej o nim. Majchrzak przedstawił przez słuchawkę barwną opowieść o elementach krajobrazu i życiu we Wrocławiu. Po tym, jak stwierdził on, że potrzebuje piosenki związanej z Wrocławiem, małżonkowie – jako duet autorski – po blisko godzinnej rozmowie obiecali mu, że za tydzień przyjadą doń z orkiestrą wraz z piosenką o Wrocławiu. Walczyk powstał w ciągu dwóch dni. Najpierw Wnukowska napisała tekst, następnie Harald skomponował muzykę przy fortepianie. „Wrocławska piosenka” – zaśpiewana przez Marię Koterbską – miała premierę podczas koncertu orkiestry Haralda w Hali Ludowej. Rękopis utworu skopiowano ręcznie dla Wiktorii Zającówny – żony Józefa Majchrzaka – która włączyła piosenkę do swojego repertuaru.