Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 oraz zakończeniu działań wojennych w 1920 uległy zmianie granice diecezji Kościoła rzymskokatolickiego. Na terytorium Polski w całości znalazły się metropolie: warszawska i lwowska oraz część poznańskiej, gnieźnieńskiej i mohylewskiej, w tym 5 archidiecezji (2 z nich połączone w unii personalnej), 12 diecezji i części 3 kolejnych diecezji.
W 1918 podział przedstawiał się następująco: metropolia warszawska archidiecezja warszawska diecezja augustowska (sejneńska) diecezja kielecka diecezja kujawsko-kaliska diecezja lubelska diecezja płocka diecezja podlaska diecezja sandomierska
metropolia lwowska archidiecezja lwowska diecezja przemyska diecezja tarnowska
metropolie poznańska i gnieźnieńska w unii personalnej aeque principaliter archidiecezja gnieźnieńska archidiecezja poznańska diecezja chełmińska
część metropolii mohylewskiej diecezja łucka diecezja wileńska część diecezji mińskiej
diecezja krakowska część diecezji wrocławskiej (Górny Śląsk i Śląsk Cieszyński) część diecezji żmudzkiej (okręg brasławski) część diecezji spiskiej (Spisz i Orawa)