Tadeusz Kalinowski (ur. 1 czerwca 1915 w Leibnitz, zm. 22 sierpnia 1969 w Lubniewicach) – polski piosenkarz i aktor.
Życiorys mały|Grób Tadeusza Kalinowskiego na cmentarzu przy ul. Francuskiej w Katowicach Urodził się w Leibnitz w Austrii. Uczęszczał do Konserwatorium Krakowskiego. W latach 1934–1939 występował jako piosenkarz. W 1939 roku walczył w czasie kampanii wrześniowej. II wojnę światową spędził w Krakowie i w Warszawie, uczestnicząc w konspiracyjnych koncertach. W sezonie 1946/1947 uczył się w Studium Dramatycznym przy Teatrze im. Wyspiańskiego w Katowicach, grając tam również epizodyczne role. W sezonie 1947/1948 był zatrudniony w Teatrze im. Żeromskiego w Kielcach, a w latach 1948–1951 w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. W 1951 zdał eksternistyczny egzamin aktorski. W latach 1952–1954 występował we wrocławskich Teatrach Dramatycznych, a od 1954 do 1958 roku w Teatrze Młodego Widza. Od 1958 do końca życia (z przerwą w latach 1962–1963, gdy był w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu) grał w Teatrze im. Wyspiańskiego w Katowicach.