W 2000 założył fundację własnego imienia (Prezidenta Ulmaņa fonds). Był dyrektorem generalnym komitetu organizującego Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie w 2006. Został udziałowcem i członkiem władz klubu hokejowego Dinamo Ryga. W wyborach w 2010 uzyskał jeden z ośmiu mandatów w Sejmie, które przypadły komitetowi O lepszą Łotwę; wykonywał go do 2011.
Odznaczenia Order Trzech Gwiazd I klasy (z urzędu, 1994) Order Królewski Serafinów (Szwecja, 1995) Order Witolda Wielkiego I klasy (Litwa, 1996) Łańcuch Orderu Krzyża Ziemi Maryjnej (Estonia, 1996) Order Słonia (Dania, 1997) Order Orła Białego (Polska, 1997) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej udekorowany Wielkim Łańcuchem (Włochy, 1997) Order Białej Róży Finlandii I klasy (Finlandia, 1997) Krzyż Wielki Orderu Świętego Olafa (Norwegia, 1998) Medal Rady Bałtyckiej (2011)
Życie prywatne Żonaty z Ainą Ulmane (od 1962), mają córkę Guntrę i syna Alvilsa.
Przypisy
Bibliografia