73.. Otto próbował rozwiązać problem sacrum jako niewspółmierny i całkiem inny w stosunku do pojęć, zasad moralnych i religii pozytywnej w ten sposób, że odniósł się do wysuniętej przez Immanuela Kanta idei schematyzacji. Doświadczenie numinalne miałoby zatem przypominać pojęcia i zasady miłości i potęgi Boga, toteż wprawdzie nie można go opisać, można je jednak powiązać z myśleniem i działaniem. W konsekwencji tej schematyzacji sacrum pojawia się jako złożona kategoria wartości a priori. O uczuciu numinotycznym pisze Carl Gustav Jung odnosząc się do Otta, w rozdziale pod tytułem 'Dobro i zło w psychologii analitycznej'C.G. Jung, 'Gut und Böse in der analytischen Psychologie,' in Gut und Böse in der Psychotherapie, ed. Wilhelm Bitter, Stuttgart: 'Arzt und Seelsorger,' 1959. Lub w ‘Good and Evil’ in Civilization in Transition, Collected Works, CW, 10, Princeton and London: Princeton University Press and Routledge Kegan Paul, 1970. . s. 458., kiedy staje wobec pacjenta mającego nadmiar uczucia i, jako terapeuta, nie wie jak poczynać. Ta niewiedza pochodzi z sytuacji napiętej w której istnieje fakt paradoksalny że Jung znajduje się przed pewnym aspektem boskim, o wiele silniejszym od niego z którym logika nie może sobie dać rady, jako że to jest, w słowach Otta, tremendum i fascinosum.