Pod koniec 1868 roku z powodu braku karabinów nadających się do przebudowy rozpoczęto produkcję kompletnych karabinów Enfield-Snider oznaczonych jako Mk III. Miały one udoskonalony zamek, nowy kurek i nową stalową lufę. Ze względów oszczędnościowych do produkcji nowych karabinów często wykorzystywano części (łoża, części mechanizmu spustowego) karabinów Enfield. Produkcja nowych karabinów Enfield-Snider trwała do 1871 roku, w którym do uzbrojenia armii brytyjskiej wprowadzono karabin Martini-Henry.
Pierwsze udokumentowane użycie bojowe karabinów Enfield-Snider miało miejsce w 1868 roku podczas walk w Abisynii. W czasie bitwy pod Arogi oddział 300-400 żołnierzy brytyjskich z 4. Pułku Kings Own odparł atak około 7000 abisyńskich wojowników. Karabiny Enfield-Snider były także używane podczas kampanii przeciwko Królestwu Ashanti w latach 1873–1874. później karabiny Snidera zostały wycofane z uzbrojenia jednostek brytyjskich. Wycofywane karabiny były przekazywane jednostkom armii indyjskiej (od ok. 1877 r.), która używała ich do 1893 r. Królewska Irlandzka Policja i jednostki rezerwowe armii brytyjskiej używały tego karabinu jeszcze na przełomie XIX i XX stulecia.