Obrów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Kiełczygłów.
Historia Obrów wieś królewska. Osada istniała przed 1662, w roku tym ze starostwa wieluńskiego zostało wydzielone starostwo sokolnickie, w którego skład weszły wsie: Sokolniki, Wierzbie, Pątnów, Krzywarzeka, Mokrsko, Wróblów, Osiek, Czastary, Pichlin, Łęka, Przywory, Kiełczygłów, Kaszyna, Obrów i GlinaSłownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XI, s.21. W Obrowie było wówczas 7 zagród włościańskichLustracja województw wielkopolskich i kujawskich 1659-1665, cześć II, Towarzystwo Naukowe w Toruniu Fontes 81, Toruń 1996, s.87. Wieś położona była w parafii Rząśnia w powiecie radomskim, w województwie sieradzkim. Tenutariuszem wsi w 1661 była księżna Anna Eufemia Radziwiłłówna, wdowa po Stanisławie Denhoffie a od 1663 Stanisław Potocki, wojewoda krakowski, hetman wielki koronny.
W latach osiemdziesiątych XVII wieku Obrów wszedł w skład niegrodowego starostwa kiełczygłowskiego. Według lustracji dóbr królewskich z 1789 gospodarstwa włościańskie w Obrowie prowadzili: . Przy wsi istniało wybraniectwo, lustracja królewszczyzn z 1661 nic o wybrańcu z Obrowa nie wspomina.