W wyniku II wojny światowej wyspa dostała się pod administrację amerykańską w ramach Powierniczych Wysp Pacyfiku i znowu została niezamieszkana aż do lat 80. W 1986 roku Mikronezja uzyskała niepodległość, a w jej granicach znalazła się Oroluk.
thumb|250px|Mapa stanu Pohnpei Oroluk zamieszkana jest przez ok. 10 osób. Większość mieszkańców stanowią Pohnpejczycy (grupa mikronezyjska) i potomkowie Kapingamarangańczków (grupa polinezyjska) – przybysze z atolu Kapingamarangi leżącego na południu stanu Pohnpei i zaliczanego już do Polinezji. Mieszkańcy posługują się językiem pohnpei z grupy mikronezyjskiej, zbliżonym do języków sąsiednich stanów Mikronezji oraz językiem kapingamarangi z grupy polinezyjskiej, zbliżonym do języków używanych w Tuvalu oraz na wysepkach leżących wokół Nowej Gwinei. W użyciu, choć mniej popularny, jest również język angielski, który wraz z językiem pohnpei jest językiem urzędowym stanu Pohnpei. Mieszkańcy wyspy utrzymują się głównie z połowów oraz produkcji kopry. Na własne potrzeby uprawiane są również warzywa i owoce. W ostatnich latach pewnego znaczenia nabrała turystyka.