Edwin (ur. ok. 941, zm. 1 października 959) – król Anglii (23 listopada 955 – 1 października 959). Był najstarszym synem Edmunda Starszego i jego pierwszej żony, św. Elgivy. Tron objął po śmierci swojego stryja, Edreda.
Na tron został wybrany decyzją możnych anglosaskich. Krótkie panowanie Edwina (zwanego w źródłach "Pięknym") upłynęło pod znakiem konfliktów z rodziną, możnymi i hierarchią kościelną. Król rychło skłócił się z dwoma wpływowymi postaciami angielskiego Kościoła, Dunstanem, głównym doradcą króla Edreda, oraz z arcybiskupem Canterbury, Odonem.
Edwin został ukoronowany 26 stycznia 956 r. Już w dzień koronacji doszło do spięcia na linii król-możni. Zaraz po obrzędzie miało odbyć się spotkanie króla z możnymi królestwa, jednak król się na nie nie stawił. Dunstan ruszył na poszukiwanie króla i znalazł go, gdy prowadził swobodną rozmowę ze szlachcianką imieniem Ethelgive. Dunstan zwrócił królowi uwagę, że powinien spotkać się z możnymi, ale król odmówił. Dunstan ostatecznie zaciągnął króla na to spotkanie i zmusił go do publicznego nazwania Ethelgive "nierządnicą". Zorientowawszy się poniewczasie, że swoim zachowaniem zdenerwował króla, Dunstan opuścił dwór i schronił się w klasztorze. Edwin jednak, podburzony przez Ethelgivu, kazał zaatakować klasztor. Dunstan uciekł i udał się za granicę.