Po krótkim szkoleniu w Karolinie Południowej dołącza on do pułku piechoty w Luksemburgu jako pomocnik kapelana i zostaje wzięty do niewoli przez Niemców podczas ofensywy w Ardenach.
Na krótko przed tym wydarzeniem odbywa też swoją pierwszą podróż w czasie.
Billy Pilgrim jest, jak twierdzi, człowiekiem „wypadającym z czasu”, przez co znajduje się jednocześnie we wszystkich momentach swojego życia. Nie ma on żadnego wpływu na to, który z tych momentów akurat ogląda. Spontaniczne skoki w czasie zdarzają mu się stosunkowo często, zmieniając strukturę powieści w istną mozaikę pozornie niezwiązanych ze sobą wydarzeń. Ułożone chronologicznie te krótkie, często symboliczne sceny składają się na obraz całego jego życia.
Wzięty do niewoli Billy trafia początkowo do obozu jenieckiego, gdzie przeżywa krótkotrwałe załamanie nerwowe. Podróże w czasie pozwalają mu na krótko uciec od rzeczywistości wojny, w której nie potrafi się odnaleźć. Wkrótce wraz z innymi amerykańskimi więźniami zostaje przewieziony do Drezna, gdzie wykorzystuje się ich jako bezpłatną siłę roboczą. Ich obóz mieści się w dawnej rzeźni i jest znany jako tytułowa rzeźnia numer pięć. Podczas bombardowania Drezna, Billy i niewielka grupa towarzyszących mu więźniów i żołnierzy ukrywają się w podziemnej chłodni, dzięki czemu udaje im się (jako nielicznym) przeżyć atak.