Dla nich wszystkie chwile istnieją równocześnie i nie mogą w żaden sposób być zmienione; sami Tralfamadorianie wolą więc skupić się na pięknych, dobrych chwilach i ignorować te, które sprawiają im ból. Billy jest pod ogromnym wrażeniem ich poglądów, które do pewnego stopnia pokrywają się z jego własnymi doświadczeniami ze skokami w czasie.
Według ziemskiego czasu, Billy spędza na Tralfamadorii jedynie kilka chwil, dlatego nikt nie zauważa jego nieobecności. On sam również o niej nie wspomina. Dopiero po śmierci żony decyduje się opowiedzieć nie tylko o swoim spotkaniu z Tralfamadorianami, ale również o powtarzających się podróżach w czasie. Jego córka Barbara uznaje to jednak za objaw niezrównoważenia psychicznego.
Zagadkowa zdolność Billy’ego do „wypadania z czasu” pozwala mu obejrzeć nawet moment swojej śmierci: ma zostać zastrzelony z pistoletu laserowego przez drobnego złodziejaszka Paula Lazzaro 13 lutego 1976 roku. Jego śmierć jest spowodowana przez zadziwiający splot okoliczności: Billy dostał się do niewoli wraz z Rolandem Wearym, który zmarł na gangrenę podczas transportu do obozu. Do samej śmierci obwiniał Billy’ego o to, co go spotkało i wymógł na obecnych jeńcach przysięgę zemsty.