thumb|upright=1.3|
Archeologiczna kultura jastorfska (nazwa pochodzi od stanowiska w miejscowości Jastorf w Dolnej Saksonii), jest kulturą wczesnej epoki żelaza z okresu przedrzymskiego (od okresu Hallstatt D – do przełomu er). Omawiana jednostka kulturowa została wydzielona ze względu na zanik poprzednich stanowisk związanych z kulturą nordyjską i pojawienie się nowych form, z których najbardziej charakterystyczną są duże stanowiska sepulkralne (cmentarzyska) rozdzielnopłciowe.
Chronologia, geneza i zanik Genezę tej kultury wywodzi się z miejscowych tradycji późnohalsztackich (kultura nordyjska, stanowisko archeologiczne Hallstatt) i wpływu procesów latenizacji. Okres występowania kultury jastorfskiej jest dzielony na dwa etapy: starszy – 600 do 250 p.n.e. i młodszy – 250 p.n.e. do przełomu er. W pierwszym z tych okresów wyróżnia się trzy fazy: Jastorf A – z silnymi wpływami halsztackimi (także jeśli chodzi o wyroby metalowe) – 600–500 p.n.e., co odpowiada okresowi Hallstatt D;