Sposób działania podmiotu politycznego zależy też od sytuacji, w jakiej się znalazł, będąc u władzy. Możemy podzielić rzeczywistość polityczną na cztery płaszczyzny sytuacyjne, warunkujące działalność podmiotu polityki: Wolności i swobody: idealna sytuacja dla człowieka: wszystko, co obiektywne mu sprzyja (np. dobrze rozwijająca się gospodarka, dobra koniunktura), ludzie popierają jego działania, ma pełną swobodę w decydowaniu. Konieczność i skrępowanie: jednostka posiada władzę, lecz czynniki obiektywne powodują, że jest źle (np. pojawiają się problemy gospodarcze), natomiast ludzie stwierdzają, że się nie nadaje do tego lub znów z powodu różnych zależności muszę zarządzić to, co ktoś mi każe. Wolność i skrępowanie: sytuacja sprzyja jednostce, ale jest uwikłana w zależności społeczne, które nie pozwalają jej na podejmowanie decyzji według własnej woli. Swoboda i konieczność: jednostka posiada poparcie, sama podejmuje decyzje, nikt jej niczym nie przymusza, lecz sytuacja jest niesprzyjająca (np. pojawiają się problemy gospodarcze, klęski żywiołowe).
Bibliografia Andrzej Antoszewski, Ryszard Herbut, Leksykon politologii, Wrocław 2002.
Leksykon politologii, pod redakcją Andrzeja Antoszewskiego i Ryszarda Herbuta, Atla2, Wrocław 1996.
Zobacz też błąd polityczny
Kategoria:Teoria polityki