Henryk Bąk (ur. 2 stycznia 1923 w Krasnymstawie, zm. 29 sierpnia 1987 w Skolimowie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.
Życiorys mały|Grób Henryka Bąka na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Urodził się w rodzinie Jana, nauczyciela, i Stefanii z Rekaszysów. W 1939 ukończył Gimnazjum im. Staszica w Lublinie.
Podczas okupacji niemieckiej uczył się na tajnych kompletach, brał udział w występach chóru Towarzystwa Śpiewaczego „Echo” w podlubelskich miejscowościach, dla ludności i oddziałów partyzanckich; pracował równocześnie w spółdzielni rolniczej.
Studiował prawo na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej oraz uczęszczał do Studia Dramatycznego przy Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1945–1947). W sezonie 1946/1947 występował na deskach Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, po czym został przyjęty na III rok PWST w Łodzi, którą ukończył w 1949. Zadebiutował w teatrze 24 września 1949.
Aktor Teatrów Dramatycznych we Wrocławiu (1949–1950), Teatrów Dramatycznych w Krakowie (1950–1954) i Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1954–1958). Występował w teatrach warszawskich: Dramatycznym (1958–1961), Polskim (1961–1971, 1974–1976 i 1979–1980), Narodowym (1971–1974) i Na Woli (1976–1979).