Instytut Chrystusa Króla Najwyższego Kapłana (łac. Institutum Christi Regis Summi Sacerdotis, fr. Institut du Christ Roi Souverain Prêtre) – stowarzyszenie życia apostolskiego w formie kanonickiej na prawie papieskim, założone w 1990 r.
Celem Instytutu, zgodnie z jego Konstytucjami, jest uwielbienie Boga oraz uświęcenie kapłanów i wiernych Kościoła katolickiego. Sprawowanie liturgii zgodnie z mszałem i innymi księgami liturgicznym klasycznego rytu rzymskiego stanowi integralną część jego charyzmatu. Reguła życia członków Instytutu oparta jest na formie kanonickiej, czyli świeckich kanoników, stąd wszystkim kapłanom inkardynowanym do Instytutu przysługuje tytuł kanonika i właściwy im strój chórowyPONTIFICIA COMMISSIO ECCLESIA DEI: Rescritto del 22 febbraio 2010, n. varie/2011..
Historia i status Założenie Instytutu Założyciele Instytutu, dwaj francuscy kapłani – ks. prał. Gilles Wach i ks. kan. Philippe Mora, byli wychowankami kard. Giuseppa Siriego, pod którego kierownictwem ukończyli seminarium duchowne w Genui i obronili swoje doktoraty z teologii na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu w Rzymie. Po otrzymaniu święceń z rąk papieża Jana Pawła II w 1979 r. pracowali w Kurii Rzymskiej dla kardynała Sylvio Oddiego – ówczesnego prefekta Kongregacji Duchowieństwa.