Większość pińskich Żydów została zamordowana przez Niemców pod koniec października 1942, niedługo po ich deportacji z miejskiego gettaBest of the memory books, Marcin Wodzinski, Ha-Arec, Books, luty 2009, 28–30.. Od 1991 Pińsk jest w granicach Białorusi.
Kalendarium 1097 r. – pierwsza wzmianka o Pińsku. 1241 r. – przeniesienie z Turowa diecezji prawosławnej. 1316 r. – po tej dacie Pińsk włączono do Wielkiego Księstwa Litewskiego. 1396 r. – powstały katolicki kościół i klasztor franciszkanów. 1523 r. – podarowanie Pińska królowej Bonie i początek rozkwitu miasta. 1569 r. – siedziba powiatu. 1581 r. – król Stefan Batory nadaje prawa miejskie. 1642–1646 – św. Andrzej Bobola przebywał w klasztorze Jezuitów w Pińsku i okolicach, prowadząc rozwiniętą działalność ewangelizacyjną. 1648 r. – bunt miasta i wpuszczenie Kozaków pod wodzą pułkownika Maksyma Hładkiego. Rzeź mieszczan niebędących wyznania prawosławnego. W dniu 9 październiku 1648 miasto zostało odbite przez wojska litewskie pod dowództwem strażnika wielkiego litewskiego Hrehorego Mirskiego w liczbie ok. 1200–1300 ludzi. Miasto zostało zrabowane, potem spalone (w tym zabudowania jezuickie), a około 1/3 – 1/2 mieszkańców zabita (szacuje się, że w przeddzień powstania Chmielnickiego Pińsk liczył ok. 10 tys. mieszkańców). 1655 r.