Białcz – niewielka wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Chrzypsko Wielkiehttps://i279.photobucket.com/albums/kk122/Grublin/lokalizacjabiacz.jpg.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Istnieje co najmniej od końca XIV wieku. Wymieniona w łacińskim dokumencie z 1393 jako „Balcze”, 1401 „Balcz”, 1404 „Balczwo”, 1409 „Byalcze, Byalcz”, 1416 „Bylcz, Byelcz, Vyalcz” 1435 „Byalecz”.
Miejscowość była wsią szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodów Ćmachowskich, Obrzyckich, Karczewskich. W 1434 leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1508 leżała w parafii Chrzypsko Wielkie.
Wieś odnotowana została w historycznych zapisach sądu ziemskiego. W 1393 odnotowano Gertrudę z Białcza, która prowadziła spór sądowy z panią Łagiewnicką. W 1401 Hektor (oryg. „Jaktor”) z Wróblewa toczył spór sądowy ze swoim bratem Mrokotą z Wróblewa o 1/3 Wróblewa oraz połowę Białacza. W 1402 bracia Mrokota oraz Hektor bracia z Wróblewa toczyli spór sądowy ze swoim bratem stryjecznym Sławętą z Kłodziska o 1/3 oraz dwie inne części majątku we Wróblewie oraz o 1/3 z czwartej części Białcza.