W 1463 Katarzyna żona Sędziwoja z Nosalewa zapisała dominikanom z Wronek na połowie odziedziczonego Białcza czynsz roczny w wysokości dwóch grzywien aż do swej śmierci oraz 4 grzywny po śmierci.
W 1488 wdowa po Janie z Białcza Elżbieta wraz z córkami Małgorzatą, Elżbietą i Burnetą w asystencji stryja Mikołaja z Białcza oraz Tomasza ze Śremu wuja swoich córek, sprzedała Jerzemu z Grobi połowę Białcza za 170 grzywien. W 1508 Wojciech Grobski zapisał po 100 grzywien posagu oraz wiana swojej żonie Annie córce zmarłego Macieja Góreckiego na połowie części w Grobi i w Białczu, należnych mu z podziału majątku z bratem Marcinem.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1499 wieś nie zapłaciła podatków. W 1508 miał miejsce pobór z 6 łanów. W 1510 pobrano we wsi podatki z 5 łanów. W 1580 płatnikiem podatkowym we wsi był Wojciech Karczewski, który zapłacił pobór od 2 półłanków oraz 4 zagrodników.
Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 8..