55, w: W stronę Połańca, z dziejów insurekcji 1794 roku, Staszów 1994..
Niecały rok po upadku insurekcji, 24 października 1795, monarchowie Rosji, Prus i Austrii (a właściwie imperium Habsburgów) uzgodnili wzajemnie traktat, zgodnie z którym przeprowadzili ostatni, pełny, III rozbiór RzeczypospolitejWstępny układ imperium Habsburgów i Rosji zawarto w Petersburgu 3 stycznia 1795. Les partages de la Pologne et la lutte pour l’indépendance, Lozanna – Paryż 1918, t. 1, dok. nr 146, s. 207.. Jedynie Imperium Osmańskie nigdy nie uznało rozbiorów PolskiJerzy Pilikowski, Historia Polski 1795-1864. Kraków 1992, s. 201..
Podział terytorialny Austria jako główny inicjator III rozbioru, a także w ramach rekompensaty za straty w wojnie z rewolucyjną Francją, zaanektowała Lubelszczyznę, resztę Małopolski z Krakowem, Chełmszczyznę, a także części Podlasia, Polesia i Mazowsza. W sumie zajęła obszar 51 100 km² zamieszkały przez 1,098 mln osób.
Prusom przydzielono część Mazowsza z Warszawą, część Podlasia, Suwalszczyznę i Kowieńszczyznę. Ponadto Prusy zajęły 2230 km² województwa krakowskiego (m.in. teren dawniejszego księstwa siewierskiego), zwanego odtąd w Prusach Nowym Śląskiem (Neu Schlesien).