Bobrowo () – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Złocieniec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego. W roku 2008 wieś liczyła 341 mieszkańców.
Osady wchodzące w skład sołectwa: Sułoszyn Wąsosz
Geografia Wieś leży ok. 3 km na wschód od Złocieńca, przy linii kolejowej nr 210, ok. 500 m na północ od jeziora Wąsosze, ok. 600 m na wschód od rzeki Wąsowy, ok. 1,5 km na południe od drogi krajowej nr 20 ze Stargardu do Gdyni.
Historia
Bobrowo posiada średniowieczną metrykę, wspomnianą w źródłach w 1333 r. Wchodziło w skład dóbr złocienieckich. Jako dziedzictwo wdowy po ostatnim z rodziny Borck ze Złocieńca. W 1846 r. zostało odkupione przez jednego z wnuków siostry Konstantyna von Knebel-Doeberitz, syna Ludwika von Knebel-Doeberitz na Darskowie. Konstantyn w 1840 r. ożenił się z Henrietą von Grunburg. W 1872 r. Bobrowo przejął Artur von Knebel-Doeberitz, który przekazał majątek w ręce ostatniemu właścicielowi do 1945 r. adoptowanemu bratankowi Hasso von Knebel-Doeberitz. W 1851–1853 roku zbudował on pałac eklektyczny według ówczesnej mody, z wieżą z blankami i wykuszem. W 1928 r.