Bogucin w XX wieku Zadłużone przez ostatniego z rodu Jezierskich majątek garbowski i folwark boguciński, w roku 1902 (lub 1903), w drodze licytacji trafiły do Bohdana Broniewskiego, późniejszego ministra przemysłu i handlu. Broniewscy sprawowali rządy do wybuchu II wojny światowej, a kolejny sukcesor rodu, Zygmunt, od listopada 1944 r. pełnił funkcję komendanta głównego Narodowych Sił Zbrojnych.
W międzyczasie, w wyniku masowej wycinki lasu i przepisania tytułu własności części gruntów dworskich (244 mórg) na miejscowych włościan, powstała kolonia Las Boguciński zwana potocznie Leśną Kolonią. Pod koniec lat dwudziestych XX w. rozpoczęła się komasacja (scalenie) gruntów, czyniąc największe w historii zmiany w układzie przestrzennym miejscowości. Utworzone zostały Pierwsza i Druga Kolonia oraz Kolonia pod Ługowem.
Zimą 1941 r. niemiecki okupant pochował w tutejszym lasku, we wspólnej mogile, 27 bojowników o wolność ojczyzny, rozstrzelanych na lubelskim zamku. W listopadzie 1947 ich szczątki ekshumowano i przeniesiono do zbiorowej mogiły na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie.
9 lipca 1944 r., cofające się wojska okupanta dokonały pacyfikacji kolonii Las Boguciński. Spalono wtedy 13 gospodarstw i wymordowano 18 osób (w tym kilkoro dzieci). Był to odwet za zasadzkę partyzantów AK na patrol niemiecki.