Borówno – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Czarny Bór, w środku Pasma Czarnego Lasu (Góry Kamienne) w Sudetach Środkowych przy drodze wojewódzkiej nr 367.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.
Historia thumb|240px|Kaplica Matki Bożej Częstochowskiej w Borównie Obecna wieś Borówno składała się z dwóch wsi: Hartau i Forst, o których wiadomo, że należały do zakonu cystersów z Krzeszowa. Nie wiadomo natomiast dokładnie kiedy powstały. Dolną część Hartau w 1583 r. założył opat klasztoru cystersów w Krzeszowie Kasper II Ebert, zakupił ją dla klasztoru. Zaś część górna Forst powstała prawdopodobnie dopiero w końcu XVII wieku. Obie części rozwinęły się szybko i w pierwszej połowie XVIII wieku należały już do większych osad w okolicy.
W 1747 roku w Hartau było 43 zagrodników i chałupników, a w Forst 43 zagrodników i chałupników. W 1765 r. wartość majątku klasztornego w Hartau wynosiła tylko 493 talary, mieszkało tu 23 zagrodników i 19 chałupników, w tym 9 rzemieślników. Były to dość duże, ale raczej ubogie wsie, słabo rozwijały się, a mieszkańcy w znacznym stopniu trudnili się tkactwem.