W rejestrze czynszowym z 1437 wymieniono daninę płużną z Bożego. Kościół w Bożem przed reformacją figurował jako parafia zaliczana do archiprezbiteratu reszelskiego. Transakcja z 1467 r. wskazuje, że dobra w Bożem uległy podziałom na mniejsze, bowiem Erazm Compasch (według Kętrzyńskiego Konopacki) skupował w tym rejonie drobne posiadłości i w owym roku nabył też w Bożym 7 włók od Jakuba von Sellen. W 1490 r. inny tutejszy szlachcic Hans von Zantern sprzedał 17,5 włóki niejakiemu Frycowi Milgedeinowi. Kościół we wsi wymieniany jest w dokumentach z 1531 r. (ale musiał istnieć już wcześniej i przed reformacją należał do dekanatu w Reszlu). Od czasów krzyżackich istniał też młyn wodny. W 1562 właścicielami 57 włók w Bożem była rodzina von Schlubhut (mieli też 44 włóki w Stamce). Pośród właścicieli Bożego wymieniani są także Komorowscy i Suchodolscy z Suchodolec.